‏ ‏

‏‏اموری که مانع از زناشویی است ‏

‏‏ اول:نسب

‏‏ ‏

‏‏بدان که به خاطر نسبت هفت طایفه از زنان بر هفت طایفه از مردان حرام است: ‏

‏‏اول: مادر و مادر مادر و مادر پدر؛هر چه بالا رود. دوم: دختر و نوۀ دختری؛چه از ‏‎ ‎‏پسر باشد و چه از دختر گرچه با واسطۀ زیاد باشد. سوم: خواهر؛چه پدر و مادری ‏‎ ‎‏باشد و چه پدری تنها یا مادری تنها. چهارم: دختر برادر؛چه برادر پدر مادری باشد ‏‎ ‎‏چه غیر آن. پنجم: دختر خواهر؛چه خواهر پدر و مادری باشد و چه غیر آن. ششم: ‏

‏‏عمه؛چه پدر و مادری باشد و چه غیر آن. هفتم: خاله؛چه پدر و مادری باشد و چه ‏‎ ‎‏غیر آن.‏

‏‏         مسأله ۱- نسب گاهی شرعی است و آن،آن است که حاصل می‌شود به وطی ‏‎ ‎‏حلال،چنانچه زنی را عقد کند و یا صیغه نماید و گاهی عرفی است چنانچه از روی زنا ‏‎ ‎‏اولاد پیدا شود،که در این صورت اگرچه ارث بردن از همدیگر صحیح نیست ولی ‏‎ ‎‏ازدواج باز حرام است.‏

‏‏         مسأله ۲- چنانچه اشتباه شد در نزدیکی با زن نامحرم و خیال کرد که او زوجۀ خود ‏‎ ‎‏اوست پس در این صورت،هم ارث بردن از همدیگر ثابت است و هم حرام بودن ‏‎ ‎‏ازدواج با دختری که از او پیدا کند.‏

‏‏ ‏

‏‏ ‏

‏‏سوم:مصاهرت‏

‏‏بدان که یکی دیگر از چیزهایی که مانع می‌شود از ازدواج با زن،پیوند کردن با آن ‏‎ ‎‏زن است به این که مثلاً دختر او را بگیرد و یا نوۀ او را به عقد خود درآورد.‏

‏‏         مسأله ۱- زن پدر،بر پسر و نوه حرام است و زن پسر،بر پدر و جد حرام است،و ‏‎ ‎‏فرقی نیست بین این که عقدی باشد یا صیغه،و فرقی نیست بین این که دخول کرده ‏‎ ‎‏باشد یا نکرده باشد و بین این که رضاعی باشند پدر و پسر و یا نسبی باشند.‏

‏‏         مسأله ۲- مادرزن بر داماد حرام است و همچنین جدۀ زن و فرقی بین اقسامش ‏‎ ‎‏نیست،چنانچه در مسألۀ گذشته تفصیل داده شد،و باز فرقی نیست بین این که زن بچه ‏‎ ‎‏باشد یا بزرگ و بین این که یک ساعته باشد یا چند ساعته،و در صورتی که بچه را یک ‏‎ ‎‏ساعته مثلاً صیغه کرد به قصد محرمیت احتیاط واجب آن است که مراعات احکام او را ‏‎ ‎‏بکند به این که به مادر زن نگاه نکند و او را هم ازدواج ننماید.‏

‏‏         مسأله ۳- دختر زن بر انسان حرام است،اگر چنانچه به مادرش دخول شود.و ‏‎ ‎‏همچنین است نوه یا نتیجۀ آن،و اما اگر دخول نکرده ولو از عقب پس او حرام ‏‎ ‎‏نمی‌باشد،بلی مادامی که مادرش در عقد اوست نمی‌تواند او را بگیرد.‏

‏‏         مسأله ۴- دختر زن بر انسان حرام است ولو این که زن،این دختر را بعد از طلاق ‏‎ ‎‏گرفتن از شوهر اولش،از شوهر دومش پیدا کند،و فرقی نیست بین این که زن عقدی ‏‎ ‎‏باشد یا صیغه.‏

‏‏         مسأله ۵- احتیاط واجب آن است که در صورت زنا پدر زانی از ازدواج با زانیه ‏‎ ‎‏خودداری کند و همچنین خود زانی با مادر زانیه.‏

‏‏         مسأله ۶- جایز نیست گرفتن خواهرزاده بی‌اذن خاله‌اش و همچنین برادرزاده ‏‎ ‎‏بی‌اجازۀ عمه‌اش،بلی وقتی که خاله و عمه را طلاق بائن داد و رها کرد مانعی ندارد و ‏
‏‎

‎‏در طلاق رجعی بعد از تمام شدن عدّه مانع ندارد،و اما خاله و عمه را می‌توان بی‌اجازۀ ‏‎ ‎‏خواهرزاده و برادرزاده گرفت.‏

‏‏         مسأله ۷- جایز نیست جمع کردن در ازدواج بین دو خواهر؛چه عقدی باشد و چه ‏‎ ‎‏صیغه،چه نسبی باشند و چه رضاعی،بنابراین عقد خواهر دومی باطل است؛چه ‏‎ ‎‏دخول کرده باشد و چه نکرده باشد،چه از زنا باشند و چه نباشند.‏

‏‏         مسأله ۸- خواهرزن را نمی‌توان گرفت حتی در وقتی که انسان زنش را طلاق ‏‎ ‎‏رجعی داده باشد،ولی بعد از گذشتن عدّه مانعی ندارد.‏

‏‏مسأله ۹- چنانچه زن شوهردار زناکار باشد بر شوهر خود حرام نیست.‏

‏‏         مسأله ۱۰- کسی که زنا کند با زن شوهردار،آن زن بر زانی حرام ابد است و فرقی ‏‎ ‎‏نیست بین این که زانی عالم باشد به این که او شوهردار است یا نباشد و فرقی بین ‏‎ ‎‏عقدی و صیغه نیست و همچنین است زنا با زنی که مطلّقۀ رجعیه است.‏

‏‏         مسأله ۱۱- کسی که لواط کند با پسری،مادر و جده و خواهر و دختر و نوۀ او بر آن ‏‎ ‎‏حرام ابدی خواهد بود،اما مادر و جده و خواهر و دختر و نوۀ فاعل بر مفعول حرام ‏‎ ‎‏نمی‌شود.‏

‏‏ ‏

‏‎